به گزارش سراج24، مهدی فارسی متولد ۱۳۶۳ تهران و دانش آموخته مدرسه سینمایی روایت فتح است و در حوزه ساخت فیلم مستند در مقام پژوهشگر، تدوینگر، نویسنده و کارگردان فعالیت دارد. مستندهای کوتاه و نیمه بلند «گردش علمی»، «آواز دهل»، «تولد»، «امید»، «حکایت سیستان» و «طوفان» از جمله آثار فارسی است. او تدوینگر مستند بلند «ترینیتی» برنده جایزه دوم بهترین فیلم مستند از جشنواره دوسالانه شهید آوینی، پژوهشگر و تدوینگر مستند بلند «ابرها در راهند» برنده بهترین پژوهش و نشان فیروزه از جشنواره «سینما حقیقت» و کارگردان و پژوهشگر مستند نیمه بلند «طوفان» نامزد بهترین پژوهش و برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره رویش است.
«خاطرات خانه متروک» اولین مستند بلند مهدی فارسی در مقام کارگردان است که محسن یزدی و مرکز مستند سوره حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی تهیه کنندگی آن را بر عهده دارند.این فیلم نگاهی گذرا به پارهای از رخدادهای جنگ جهانی اول در ایران دارد. وقایعی پراکنده، تلخ و فراموش شده، خاطرات، دستنوشته و نقل قولهای منتسب به شاهدان عینی جوهر کلام این اثر است.
رجانیوز: در آستانه صدمین سالگرد جنگ جهانی اول قرار داریم، تا به حال فیلم ها و مستندات بسیاری پیرامون این واقعه در سراسر جهان ساخته شده، اما رفتن به سراغ این موضوع در ایران به دلیل کمبود منابع تصویری کاری تا حدودی سخت است، بفرمایید که چه شد سراغ ساخت این مستند رفتید؟
مهدی فارسی: کتابی بود به نام «قحطی بزرگ» که آقای مجد این کتاب را نوشتند و در آمریکا به چاپ رسید و در داخل ترجمه شد و قرار بود بر اساس آن کتاب مستند ساخته شود، کمی که کار جلو رفت، دیدیم که مسئله ای بزرگتر از این مسائلی است که کتاب به آن پرداخته وجود دارد و آن خود ماجرای جنگ جهانی اول است، به همین دلیل در ماجرای قحطی چیزی که الان به درد ما میخورد شاید خود قحطی نباشد، بلکه آن عللی است که به قحطی میرسد و رفته رفته به این مسئله رسیدیم که بیاییم کمی عقب تر و خود جنگ جهانی اول را موضوع کنیم تا مسئله قحطی را چون پس از جنگ و پایان آن قحطی همچنان ادامه دارد و ایران به واسطه این جنگ در چاهی تاریک گرفتار شد.
حجم زیادی از سؤال برای ما ایجاد شده بود و نقاط ابهام بسیاری در این بین وجود داشت و تعدادی کتاب که باید بررسی می شد، یادم هست که ۲۴، ۲۵ تا کتاب را خواندیم بعد دیدیم که اصلا نمیشود جمعش کرد رفتیم پیش کارشناسی تاریخی به نام آقای «سیروس سعدوندیان» که به نظرم از این جا پروسه به طور اصلی آغاز شد و او یک خودکار قرمز گرفت دستش شروع کرد اینها را دانه دانه خط زدن و می گفت «این بیربط است، این مستند نیست، این را برای چی خواندید» و از موقعی که آقای «سعدوندیان» آمد در پروسه فکر میکنم در بازه ای سه ماهه حدود ۸۰ تا ۹۰ تا منبع را معرفی کرد که نزدیک به ۱۱ هزار صفحه شد و بر اساس آن شروع کردیم تاریخ جنگ جهانی اول را مرور کردن و نقاط عطف این واقعه را در آوردیم و این نکته را نیز بگویم که جنگ جهانی اول مقطعی است که بعضی وقتها یک روزش یک فیلم ۹۰ دقیقهای است.
